HEXAGON

کز سنگ ناله خیزد روز وداع یاران

هرکو شراب فرقت روزی چشیده باشد

داند که سخت باشد قطع امیدواران

من کلا با پدیده مرگ ارتباط برقرار نمی کنم. همیشه خیلی دیر می فهمم که یک نفر رو برای همیشه از دست دادم. وقتی یک نفر رو از دست می دم متوجه نمی شم. همیشه فکر می کنم جایی داره برای خودش زندگی می کنه. فقط دلم براش تنگ می شه. دلم برای کیارش مون خیلی تنگ می شه. همین الان هم خیلی تنگه. تنها خاطره برامون مونده.

دوستان من حالم خوبه. لطفا در این مورد به من زنگ نزنید. این رو نوشتم که شعری که ۵ روز در سرم می چرخه رو جایی ثبت کنم بلکه با دیدن و نوشتنش خلاص شم.

در رفتن جان از بدن گویند هر نوعی سخن

من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم می رود

جدیدا یک کشفی کردم از نوع کشفیات پائولو کوئیلویی! اینکه یک سری نیروها هستند که دارن من رو در مسیر زندگی بهتر هدایت می کنن. من هم دارم به این نیروها اجازه می دم که بیان و هر کاری دلشون خواست بکنن. برای اینکه کنجکاو نشید و نظر خصوصی نگذارید توضیح بدم که یک کلاسی می رم که هدف من از شرکت در این کلاس مدیریت استرس بوده و حالا فهمیدم که باید شناخت بهتری از خودم پیدا کنم و کلا دارم با مساله ای به نام شناخت خود آشنا می شم. نکته جالبش اینجاست از نظر من که همین کاری که دوساله دارم انجام می دم در راستای یکی از تکالیف این کلاسه. اینکه چیزی رو که ناراحتم می کنه می نویسم. بعدا که بهش بر می گردم پی به بی اهمیت بودنش یا اشتباه تفکر خودم می برم. در نتیجه دیگه اون یارو ناراحتم نمی کنه. یا یک چیز تو مایه های درد را باید گفت. حرف را باید زد.

به این نتیجه دارم می رسم که خیلی پیچیده ام و خیلی به این مغز بدبخت فشار می یارم.

یه چیز دیگه این که حال کردن با captionوبلاگم. for nagging!.شما هم ببينيد كه من چقدر مزخرف حال خودم رو خراب كردم تا به حال.

به هونو: گر مي خوني به كجاي اين شب تيره آويختي قباي ژنده خود را! اگر ايراني كه بيكار شدي يك زنگي به من بزن. اگر نيستي كه يك ايميل بزن. نمي ميري كه.

نوش نوش

تو این شرکت تا هر جا که احساس کنن که ممکنه جا داشته باشی واست کار می رسه. شکایتی ندارم از اینکه کارم زیاده به شرط اینکه این شرایط استرس زا از طرف مدیر مستقیم درک بشه- تا حالا که شده- شرکت ریسک اشتباه من رو تو این شرایط بپذیره - این موضوع رو هم که اعلام کردم- و حرفی سر ساعت کاری و پاداش و از این دری وری ها نشه. من سر قولم هستم. شرکت محترم لطفا آدم باش و سر قولی که اول سال به من دادی بمون.

آگهی دریافت خدمات دوستانه: به یک نفر دوست با خاصیت کمی ذوق طراحی منزل و حوصله برای کوچه و خیابان را بالا و پایین رفتن و توانایی حل مساله OR برای ماکسیمم کردن زیبایی خانه بعدی ما و راحتی خانه ما و رساندن دکوراسیون بعدی خانه تا 15 مهر و رعایت محدودیت های مالی نیازمندم! این هایی که گفتم قطعا مانعه الجمع نیستن اما نقاط دوستانی که من دارم با خصوصیات فوق شاید به 2 یا 3 برسه. این فضای دوستان من خیلی محدوده. مخصوصا اون قسمت رعایت محدودیت های مالی یک کم با خواسته های من فضایی رو ایجاد می کنه که هیچ آدم بیکاری تلاش برای حل این مساله نمی کنه!

یک کاریش می کنم. فوقش می رم تو اون خونه بعد بهش فکر می کنم!

ما خونه مون رو عوض کردیم. البته باز هم چسبیدیم به شرق تهران اما یک مدتی دیر به دیر کانکت می شم و فقط میام اخبار بخونم. نیست که یه مدت خیلی فعال بودم اینه که گفتم خبر بدم نگران نشید!

اما یک پیشنهاد، اگر حوصله تان سر رفت یک سری به بنگاه املاک بزنید و یک صحبتی با بنگاهی ها بکنید. کلی شاد می شید!

اذعان می دارم که عوض کردن خانه به مراتب از عوض کردن شغل استرس زا تر است. خب شاید من تو دومی تبحر بیشتری کسب کردم!

ضمنا شمیه. نشد وقت نکردیم کمرم هم همچین تعریفی نداره. ولی عالی بود.

به هر آن کجا که باشد به جز این سرا سرایت.

سفرت بخیر

برسان سلام ما را

مردم چه پر رو هستن. تمرگیدن سر جاشون می گن لنگش کن. چطوری یک پتیشن آن لاین راه بندازی که مثلا من خیلی باحالم و این ها یا بری تو فیس بوک شرط ببندی که یک میلیون نفر رو پیدا می کنی که مثل تو باحالن؟ خیلی به دموکراتیک شدن فضای اتاق خوابت کمک می کنه.

پی نوشت. من فقط به انتظار لنگ کردن همه چی توسط مردم تهران اعتراض دارم. نه به پیشنهادی که اون بابا داده ها! تو سر من نزنید. یعنی که چی کسی کسی رو تهران نمی شناسه. مگه حتما باید نشناسنت تا بتونی اعلام وجود کنی. مثلا سوپر سر کوچه بدونه تو به موسوی رای دادی شیر رایانه ایت قطع می شه؟

یادم نمیاد عکس العمل همسایه ها چی بود. شاید هم هیچ وقت روش رو نخوندن ولی الان فکر می کنم همچین روشی رو اجرا نمی کنم. جالب اینجاست که مامان و بابام فقط بهم خندیدن و من یکسال تمام به خواندن پیشرفت های کودکان و نوجوانان بزهکار ادامه دادم و از اصلاح آن ها خوشحال شدم!

ما یک عزیز بیماری داریم که یک مدتی حالش خیلی بد بود اما فعلا به نظر می رسه حالش خوبه. ما منتظر روزی هستیم که دیگه نگران بیماریش نباشیم. دیگه از من نپرسید.