چی می شد اگر یک روز می تونستم قاطعانه تصمیم بگیرم روزنامه نخونم، وب سایت ها رو نخونم، اخباری گوش ندم، چیزی رو واسه خودم تحلیل نکنم...... عوضش رنگ موهام رو ماه به ماه عوض کنم، هفته ای یک بار خرید کنم، ۲۴ ساعته مهمونی باشم، ۶۰ تا دکتر پوست برم، با اولین جوش خودم رو بکشم، ۳بار در هفته تو سونا باشم و ۲۴ ساعته خودم رو وزن کنم......
نمی دونم باید به مامان و بابا غر بزنم که چرا من رو اینطوری بار آوردن؟ اگه اینطوریه پس چرا رفتم با پدرام ازدواج کردم که بدتر شم؟ دیشب یاد عقب افتادن امتحان های سال سوم افتادم. ما ها که رفتیم شهریور امتحان دادیم چی بدست اوردیم؟ اون ها که تیر امتحان دادن چی شدن؟ این پلی تکنیک هم دنیایی بود واسه خودش. چقدر احساس می کردیم جهان الان منتظره ما بریم تغییرش بدیم. ته علم و عمل بودیم دیگه. فکر کنم اون موقع نمی فمیدیم دنیا چقدر بزرگه. اصلا دنیای خودمون هم اینقدر بزرگه که به سختی می تونیم خودمون رو تغییر بدیم.
چقدر سیستم آموزشی ما ناقصه؟ چرا از ما انتظار دارن ۲۴ ساعته در حال تحقیق و بررسی باشیم؟ که چی بشیم؟ دکتری قبول شیم بشیم یکی لنگه خودشون؟ اگه این دنیا رو نخوام چی؟ اصلا چه حقی دارن به ما می گن انگیزه درس خوندن نداریم. مگه خودشون به جز پول انگیزه ای واسه درس دادن دارن؟ اصولا این استاد های جدید چون هیچ کاری بلد نبودن شدن استاد دانشگاه. کم این حرف رو به کریمی و فراهانی و... زدیم؟
چقدر من غر زدم.
اصلا من چرا باید وقت عزیزم رو بذارم واسه استادای دانشگاه پاورپوینت درست کنم. ۳ هفته است می گن بیاین کمک ما اصلا یک کلمه نمی گن آخرش چند؟ بحث پول رو که می کنی به روی خودشون نمی یارن. اگر یک نفر نخواد قرض الحسنه کار کنه کی رو باید ببینه؟ یارو دوباره واسه ما ایمیل زده که باشین بیاین. اون دانشگاه جز اعصاب خوردی چی داده به ما که از وقتمون بزنیم واسه اون ها. حتما به خاطره مرکز ارتباطات صفی اش و کامپیوتر هایی که اجازه نداریم با word و pdf پرینت بفرستیم!!!!!!!!!!!! تو ببین ما با چه زبون نفهم هایی سر و کار داریم. اگر قراره بین مجانی کار کردن واسه استادا و وب لاگ نوشتن یکی رو انتخاب کنم من وبلاگ رو ترجیح می دم. دانشگاه می تونه تایپیست استخدام کنه یا از همین منشی های بداخلاق بی تربیتش کار بکشه.
بالاخره واقعا فهمیدم که سیستم آدم ها رو تحت تاثیر قرار می ده و عوضشون می کنه. اگر بخوام بجنگم دیوونه می شم. نیرو رو باید نگه داشت واسه جاییکه ارزش جنگیدن داشته باشه.
+ نوشته شده در سه شنبه سی ام آبان 1385ساعت 9:23 توسط انوشه
|
