یک مدته به آدم های دور و برم بدبین شدم. فکر می کنم به اون خوبی که نمایش می دن نیستم. دارم به شدت قبل از دیدن نیت واقعی آدم ها یک پیش فرضی برای خودم ایجاد می کنم و بر اساس مفروضات خودم عمل می کنم. فکر کنم خیلی گند شدم.
سعی می کنم در مسافرت آتی یک کم روی خودم تمرین کنم تا اون دو نفری رو که این احساس رو در من زنده می کنن بهتر بشناسم و اینقدر حساس نباشم و زود قضاوت نکنم.
ضمنا من از آدم هایی که تلفن رو روی من قطع کنن متنفرم. این نهایت خریته که همکارت فکر کنه حق داره تلفن رو روی تو قطع کنه. من با این همکار بی اداب چه کنم؟ همه می گن بی خیال بی تربیته خب. ولی نمی دونم این که همه بدونن اون بی تربیته باعث نمی شه که من ناراحت نشم.
+ نوشته شده در چهارشنبه هفتم اسفند 1387ساعت 0:1 توسط انوشه
|
