HEXAGON

این سفرنامه مثل سفرنامه قبلل نیست که روده دازی کنم ها. چون که یادداشتی برنداشتم. فقط قیمت ها رو یادداشت کردم که گزارش می کنم بعدا.

این سفرنامه پر از نکته است دقت کنید:

۱- برای سفر به مالزی خودتون رو معطل تور نکنید. قیمت حمل و نقل اررونتر از اون چیزیه که آژانس ها بخوان منت سرتون بذارن و بگن که اونجوری مجبور می شین پول کرایه بدید.

۲- جرات کنید و خودتون برید مسافرت. مالزیایی ها آدم های بسیار خونگرمی هستند و انگلیسی شون هم خوبه. اگر خودتون بلد نیستید صحبت کنید نگید که اون ها زبون آدمیزاد حالیشون نمی شه.

۳- اگر مثل ما خودتون مسافرت می کنید همه چیز رو اینترنتی رزرو کنید. برای رزور هتل از last minute Deals استفاده کنید. بلیط هواپیمایی داخلی رو خیلی قبل تر رزور کنید تا بسیار ارزون تر بیافته. اگر از ایرآسیا استفاده می کنید حتما وزن بار رو ۲۰ کیلو انتخاب کنید و بدانید که هرچه اضافه بار دارید رو می تونید داخل هواپیما ببرید. اما اگر اضافه باری داشته باشید باید قیمت خون پدر جریمه بدهید. کلا هواپیمایی ارزان و مزخرفیه. البته هواپیماهاش بد نیست اما سرویس داخل هواپیما افتضاحه.

4- به کوالالامپور بسنده نکنید. سعی کنید به لانگ کاوی هم بروید. یک دنیا زیبایی ناب و بدیع و بکر. ببخشید که دیگه کلمه بلد نیستم توصیفش کنم.

5 - در سنگاپور به شدت به قوانین احترام بگذارید. کوتاه بیا نیستن اما مالزیایی ها مثل ما رله هستند!

6- سعی کنید برای چند شب غذای کنسرو به همراه داشته باشید. اصولا غذاهای مالایی شکل قابل خوردنی ندارند. از بی غذایی نمی میرید به جز فست فود ها خدا زنده بگذارد ترک ها و عرب ها و خصوصا ایرانی ها را!

7- کلا در زمانی که تورهای ایرانی نفری 2 تا 2.5 میلیون گرفتن برای 7 روز سفر به کوالالامپور با ایران ایر، ما با 2 میلیون 13 روز در سنگاپور لانگ کاوی پننگ و کوالالامپور چرخیدیم و همه کار کردیم و هر جا خواستیم رفتیم و خوردیم. این آژانس های واقعا کلاه بردارند. کافیه فصلی سفر کنید که اونجا ارزون باشه. کلی حال می کنید.

8- قبل از سفر کلی در اینترنت بچرخید و برنامه ریزی دقیق داشته باشید. جایی که می خواهید بروید رو پیدا کنید ساعت شروع به کار و تعطیلی رو در بیارید. حتما به کارتون می رسید.9

۹- مکان های دیدنی سنگاپور به جز خیابان های بسیار توسعه یافته و تمیز از نظر من شامل مترو و مرکز خرید IT هم می شود. ما که به یک حراجی عالی رسیدیم و تونستیم خرید بسیار خوبی داشته باشیم ولی کلا سنگاپور گرونه.

۱۰- به سنتوسا بروید. برای خرید بلیط  برای سنتوسا از مرکز خرید وی وو سیتی اقدام کنید تا برای برخی از بازی ها و دیدنی های ان تخفیف بگیرید و با مونوریل بروید اونور آب. سنتوسا کلا یک جزیره تفریحی است. موزه تاریخ سنگاپور رو از دست ندهید. کلی در مورد تاریخ بسیار قدیمی! سنگاپور یاد می گیرید. شوخی کردم با اینکه تاریخی ندارند اما اراده مردمی برای خوب زندگی کردن آدم رو تحت تاثیر قرار می ده.

۱۱- کلا به جز سنتوسا بقیه تفریحات رو برای مالزی بگذارید. کلی ارزون تره.

۱۲- سعی نکنید در مالزی ماشین کرایه کنید به نظر من. ریسک داره چون که سر و ته رانندگی می کنن. من که حاضرم شرط ببندم سر اولین میدون تصادف می کردم.

۱۳- برای رفتن از این شهر به اون شهر از هواپیما استفاده کنید البته راه های ارزون تری هم مثل قطار یا قایق هست. خب باید برنامه ریزی کنید ببینید کدوم به شما می خوره. مثلا ما از لانگ کاوی به پننگ با کشتی رفتیم و خیلی خوب بود. البته خیلی از بلیط هواپیما ارزون تر نبود. البت ما بلیط ها رو تقریبا مفت گیر اوردیم!

۱۴- تفریحات لانگ کاوی شامل تورهای دریایی برای شنا غذا دادن به عقاب ها- اصولا لانگ کاوی به معنی عقاب ایستاده است و اونجا پر از عقابه- غواضی و بازیهای آبی مثل جت اسکی و پاراشوت است. این جور چیز ها رو امتحان کنید فوقش یک کم می ترسید ولی به تجربه اش می ارزه. نمی میرید.

در توهای دریایی توری رو انتخاب کنید که شما رو به جزیره ای ببره که وسطش دریاچه آب شیرین داره. اسمش یک چیزی تو مابه های بوتینگ ماربل است. آدم از زیبایی این جزیره گریه اش می گیره. راست می گم واقعا. اون روزها بعد از روز تولدم در سال ۶۱ بهترین روزهای عمرم بود.

اگر خواستید مروارید و شکلات بخرید. واقعا عالیه. راستی لانگ کاوی عوارض و مالیات نداره و همه چی بسیار ارزون است. لباس با خودتون زیاد نبرید چون خریدن لباس از اضافه بار و هزینه لباس شستن کمتره. چتر به همراه داشته باشید بد نیست کلا باید یکبار در روز بارون بیاد دیگه. لبته ما چتر نداشتیم و نمردیم

 به تله کابین، اورینتال ویلیج و پل معلق بروید. سعی کنید حتما سری به مرکز شهر بزنید و به اسکله اصلی شهر هم بروید.  تورهای جنگل گردی هم هست که ما نرفتیم. کلا فقط راه برید و ببینید.

توجه داشته باشید که با دیدن شما جمعیت اصلی شهر بسیار شاد می شوند؛ پشه ها! کلافه کننده اند.

۱۵- ما در پننگ جای خاصی نرفیت شنا کردیم و ورزش های آبی توضیح داده شده در فوق و ماساژ و ولگردی. کلا انتظار داشتم چه کار خاص دیگه ای انجام بدم؟ نمی دونم.

۱۶- کوالالامپور که بسیار معرف حضور همه است و معلومه که کجاها می رن. به عنوان توصیه:

لباس گرم گنتینگ ببرید. بازیهای شهر بازی پارک آبی سان وی لاگون خیلی باحالترن. خصوصا Flying Fox . فوقش یک کم می ترسید. ما در گنتینگ فقط یک بازی سوار شدیم که احساس کردیم فقط شاید همون یک دونه بتونه ما رو بترسونه که خداییش ترسوند. نمی میرید.

آفاموسا تور سافاری است و خارج از شهر و بهتره براش تور ثبت نام کنید. البته ما باغ وحش ملی رو رفتیم که خیلی جال با طراحی فوق العاده قشنگی است که احساس می کنید در جنگل هستید.

باتو کیو باغ وحش و گنتینگ در یک طرف شهر هستند. می تونید یک ماشین کرایه کنید و باهاش چونه بزنید که هر سه جا شما رو ببره و ارزون تر حساب کنخ. خیلی هم ارزون تر می شه.

به پوترا جایا ها هم برید و اونطرف شهر رو هم ببینید. بد نیست آدم ببینه آسیایی های توسعه یافته ای رشدشون رو با ما شروع کردن الان کجان!

برج کوالالامپور اونقدر ها هم بلند نیست نسبت به میلاد که حساب کنی عوضش ثبت نام اینترنتی نداره!

۱۷- الان دیگه چیزی یادم نمی یاد. یک بار میام لیست هزینه ها رو می نویسم. یادداشتشون کردم.

۱۸- وقتتون رو با خرید تو بازار چینی ها تلف نکنید. ارزون هست ولی این آت و آشغال ها اینجا هم پیدا میشه. مجبور نیستید سوغاتی بخرید که. اگر می خرید یک چیز درست و حسابی بخرید. اینقدر ایرانی هااز این چینی ها خرید کردن، فارسی یاد گرفتن.

۱۹- هزینه تلفن با کار دی جی دقیقه ای ۶۰۰ تومان است سرویس دهی آن هم بسیار عالی است.

۲۰- سعی کنید هتل در کوالالامپور مرکز شهر باشه. کلی صرفه جویی می کنید. هتل در سنگاپور بسیار گران است( اما نه گرانتر از هتل های کیش! در عید) سعی کنید اصولا هتل ها رو به ارزون رزرو کنید. کلی حال می ده!

جواب به سوال: در مورد قیمت ها همه رو دوباره از وب سایت ها چک کنید زیرا دائم عوض می شود . بالا که توضیح دادم. هتل ها هم سنگاپور Copthorne لانگ کاوی langkasuka  پننگ فکرکنم Bay viewو کوالالامپور رو فعلا یادم نمیاد یک هتل 4 ستاره بود. هیچ عکسی از در هتل ندارم که یادم بیاد ;(

تو این سه هفته گذشته من فقط دو شب تو تخت خودم خوابیدم ولی دیشب فهمیدم چقدر خونه ام رو دوست دارم. چقدر دلم برای آرامشش تنگ می شه. با اینکه بعضی وقت ها از کارهای زیادش خسته می شم و کلافه، با اینکه بعضی موقع ها می بینم که کثیفه و کلی کار داره ولی من از جام تکون نمی خورم و حرص می خورم... اما مال خودمه و تنها جاییکه می تونم بدون رو دربایستی کثیفش کنم و منتظر من می مونه تا برگردم و بیام مرتبش کنم.!

امسال هم خونه ما تنهایی سفره هفت سین داشت. ما حتی یک روز بیشتر ماهیمون رو ندیدیم. اما دوستش داریم و دلمون براش تنگ میشه شاید این ۶۵ متر مربع تنها سهم رسمی ما از این کره خاکی باشه با مقداری مساحت مشاع!

 

گفتم شاید بهتر باشه قبل از نوشتن سفرنامه بسیار ارزشمند سفر به سنگاپور و مالزی سفرنامه قبلی رو تموم کنم. قسمت های اول و دومش خرداد ماه و تیرماه ۱۳۸۷ نوشته شده و خیل عظیمی از جهانگردان را خشنود نموده است. یادداشت های قدیمی ام را پیدا کردم و الان تایپشون می کنم:

 

پوکت را به مقصد پاتایا با این پیش فرض ترک می کنیم که همه می گفتن بعد از پوکت پاتایا دیگر به چشم نمی یاد و اگر همراه دارید دیگه واسه چی اونجا می رید! ابتدا به بانکوک می ریم و بعد از اونجا با ماشین راهی پاتایا می شیم. تمام مسیر اتوبا ن است. اتوبانی که 4۰ دقیقه ای از آن بالای سطح زمین است تا مردم زیر آن کشاورزی کنند. دیروقت به پاتایا می رسیم و می فهمیم که بسیار خوبی داریم و توانستیم با قیمت بسیار پایینی هم هتل را بگیریم که خب باعث می شه بیشتر خوشحال شیم. اولین چیزی که در پاتایا توجه جلب می کنه میزان ایرانی های پاتایا است. ایرانی هایی که اخلاق زشت فضولی را با خودشان به آنجا آورده اند. با چند برخورد کوچک می فهمیم که نباید در چشم هموطنان نگاه کنیم تا سر صحبت باز نشود. ایرانی هایی که خیابان های پاتایا را چنان نا امن کرده اند که ما نمی توانستیم از شوهرهایمان فاصله بگیریم. مرکز تفریحات خلاف پاتایا walking street است که به لطف هموطنان به بدترین شکل ممکنش برای زنان ایرانی تبدیل شده است و اصلا قبل قیاس با خیابانهای شبانه بانکوک و پوکت نیست. در پاتایا اکثر وقت ما در هتل می گذرد و تقریبا استراحت مطلق می کنیم. با مقایسه قیمت ها می فهمیم که بهترین جا برای خرید همان بانکوک بود و اگر از فروشگاه های زنجیره ای خرید کنیم خب قیمت ها فرقی نمی کند. فقط یک مشکل وجود دارد که من با 159 سانت قد سایز بزرگ باید خرید کنم.! در فروشگاه ها به زحمت چیزی برای سایز ما پیدا می شود. با این وجود همسفران ما، فرصت کار دیگری نداشتند. بهترین فروشگاه زنجیره ای شان Tesco Lotus است.

پیدا کردن غذای قابل خوردن در پاتایا به سادگی پوکت نیست. البته رستوران ایرانی هست که ما نرفتیم. به هر حال ما از گرسنگی نمردیم و 2 بار هم غذای تایلندی امتحام کردیم. نمی شود گفت بدمزه بود. کاملا فاقد مزه بود.

میوه های تایلندرا هم امتحان کردیم و من فقط یکی را نتوانستم بخورم که مزه پیازداغ با نفت می داد( البته فهمیدم که همان دوریان شاه میوه هاست!).  پیشنهاد می شود کنسرو آجیل و تنقلات برای برخی شبهای بی غذایی یا خستگی مفرط ببرید.

در مورد پاتایا چیزی ندارن بنویسم جز اینکه یک فروشگاه جواهرات بسایر معتبر هم دارند(البته در شهرهای دیگر هم هست) به نام Gem Gallery. و ژیشنهاد می شود اگر واقعا دنبار سنگ و مروارید هستید از آنجا خرید کنید. زیرا قیمت پایین تر است و اصل و شناسنامه دار است و کارمزد وحشتناک ایران هم رویش کشیده نشده است و مالیات وعوارض هم ندارد.

تجربیات کلی:

- علیرغم اینکه مشروب خوردن و تفریحات نا سالم در تایلند آزاد است اما سیگار کشیدن مشکل است.

- هتل ها به شدن در برناه صرفه جویی انرژی مشارکت می کنند و شما را به این کار دعوت می کنن.

- نبود سطل آشغال معضل است اما خیلی هم آشغال در خیابان ها نبود. ما حتی یک نمایشگاه مد لباس با سطل زباله هم در بانکوک دیدیم که ما را تشویق به تولید کمتر زباله می کرد اما نگفتن که با همون چند تا زباله باید چه کار کنیم. من که تا هتل حملشون می کردم.

- همه جا یادداشت می بینید که وسایلتون رو جا نگذارید حتی تو دستشویی

- مردم تایلند برای خداهایی که جاهای مختلف شهر می شینند نوشابه و نارگیل می گذارند. فانتی صورتی مجبوب تر است.

-نارگیل را نرسیده می خورند و فقط آب نارگیل را می خورند. امتحان کنید واقعا خوشمزه است.

- حیوانات در تایلند بسیا رمحترم هستند و کسی آن ها اذیت نمی کند. کسی سگ و گربه هم نمی خورد.

- در شهرهایی که تعداد مسلمانان بیشتر است غذای حلال مشخص می شود.

-میوه در حجم بسیار کن و گاهی پوست کنده فروخته می شود. راستی موز را هم گاهی کباب می کنند.

- ما در تایلند پیرمرد ندیدیم و اصولا از دیدن مردها در کسوتی غیر از راننده تاکسی خوشحال می شدیم. نمودنم بقیه کجا بودن. بخش خدمات کلا به دست زنان سپرده شده بود. احتمالا آقایون هم در حال کشاورزی بودن.

- قضیه پراستیتوشن! در تایلند بسیار جدی است و خودشون به شکل یک حرفه رسمی با این کار نگاه می کنند.

هر جا کار ایرانی ها به هم بیافتد به هم گره می خوریم. برشگتن از پاتایا به فرودگاه با یک اتوبوس پر هموطن بود که چنان احمقانه و لا ابالی رفتا ر کردند که وقتی رسیدیم به فرودگاه مه بعد از دادن کارت پرواز ما گیت را بستند. فقط ما ۴ نفر مونده بودیم و بقیه با پرواز ماهان بر می گشتند. به خودمن قول دادیم دیگه برگشتمون را از هیچ جایی با بقیه هموطنان تنظیم نکنیم. چنان صندلی به ما دادند که تو ۷ ساعت پرواز چنان پادردی گرفتم که بعد از ۴ روز باز هم نمی شد درست راه برم.

چرا چک کردن پاسپورتها در ایران بیشتر وقت گیر است تا در بانکوک؟

چرا در فرودگاه مهرآباد تاکسی پیدا نمی شود. باز جای شکرش باقی بود که ما آدم های معمولی بودیم. تیم ملی بستکتبال ایران که یک جام فتح کرده بود و مدال طلا هم به گردن داشتن با همین معضل رو به رو بودن و رییس فدراسیون بچه های تیمش رو تو تاکسی های مردم روانه شهر می کرد.

- همسفرهای ما به همه چیز احترام می گذاشتند جز وقت. این موضوع بارها با ایشان در میان گذاشته شد اما فکر کنم نمی تونستن کاری کنن. کلا با ساعت کاری نداشتن. هر کار ما با تاخیر بود.

- همسفرهای ما یکبار یادشان رفت در صندوق امانت را قفل کنند و ۵۰۰ دلار پول از دست دادند.

- مخابرات تایلند هم معرکه است و هم فاجعه. معرکه برای سرویس دهی عالی و فاجعه برای اس ام اس های تبلیغاتی زیاد به زبان تای.

 

جمع بندی: کلا اگر در high season به تایلند سفر نکنید و برای خودتان خرید نکنید می توانید با نفری ۱.۵ میلیون تومان برای خودات ۱۲ روز در تایلند زندگی شاهانه ای داشته باشید شامل هزینه رفت و آمد هتل تاکسی تور و غذا و ورودی بازی های و مکان های دیدنی.